Hoe Lang Na Ritalin Alcohol?

Hoe Lang Na Ritalin Alcohol
Gebruik van alcohol in combinatie met methylfenidaat ( Ritalin®, Concerta® en Equasym XL® ) of atomoxetine ( Strattera® ) wordt afgeraden. Alcohol kan de bijwerkingen van methylfenidaat namelijk versterken. Bovendien kunnen mensen met ADHD verslavingsgevoeliger zijn, waardoor zij gemakkelijker een middel gebruiken en blijven gebruiken.

Hoe lang duurt het voordat methylfenidaat uit je lichaam is?

Methylfenidaat
Chemische structuur
Beschikbaarheid (F) 11 tot 51%
Metabolisatie lever
Halveringstijd (t 1 / 2 ) 2-4 uur

Hoe lang duurt het voordat Ritalin is uitgewerkt?

De gewone tabletten (Ritalin, Medikinet en Methylfenidaat) beginnen na 1-2 uur te werken. Ze werken 3-6 uur lang. Tabletten en capsules met verlengde afgifte (Concerta, Equasym XL en Medikinet CR) beginnen ook na 1-2 uur te werken. Tabletten met verlengde afgifte werken ongeveer 12 uur lang.

Wat doet alcohol met ADD?

Zelfmedicatie – Mensen met ADD voelen zich vaak onrustig, hebben een hoofd vol gedachten en komen moeilijk toe ontspannen. Drank en/drugs kunnen de symptomen van ADD tijdelijk onderdrukken. Het komt dan ook regelmatig voor dat mensen met ADD bovengemiddeld vaak alcohol of drugs gebruiken om tot rust te komen.

Wat gebeurd er als Ritalin uitgewerkt?

Methylfenidaat – Kortwerkend methylfenidaat is vooral bekend onder de naam Ritalin. Het remt de heropname van dopamine en noradrenaline. Het is een amfetamine, is niet verslavend en het geeft geen kick. Het ‘zet de rem aan’, bevordert de concentratie, de innerlijke rust neemt toe en veel patiënten benoemen een toename aan daadkracht.

Ritalin werkt maar 2 tot 4 uur. Als het uitwerkt kun je last krijgen van rebound (versterkte onrust). Daarom is het belangrijk dat het de hele dag door regelmatig wordt ingenomen. Bijwerkingen zijn: hoge bloeddruk, hoofdpijn, hartkloppingen, problemen met inslapen en een verminderde eetlust. Deze bijwerkingen zijn doorgaans mild en van voorbijgaande aard.

De juiste dosis en de innamefrequentie moet in samenwerking met een arts bepaald worden, meestal in een opbouwschema. Elke 2 uur een tablet moeten nemen is bijna onmogelijk vol te houden. Daarom zijn er ook langer werkende preparaten op de markt. De bekendste hiervan is Concerta (oros-methylfenidaat).

  1. Het is een tablet met methylfenidaat die langzaam steeds wat afgeeft.
  2. Het werkt daardoor ongeveer 12 uur.
  3. De kans op uitwerken en reboundverschijnselen tijdens de dag is hierdoor kleiner.
  4. De dag van een volwassene duurt ongeveer 16 uur.
  5. Dit betekent dat er doorgaans 2x daags een capsule zal worden genomen of dat er daarnaast kortwerkende tabletten worden gebruikt als de eerste dosis is uitgewerkt.

Langwerkende medicatie wordt door sommige verzekeringsmaatschappijen (deels) vergoed. Voor een recent overzicht van deze vergoedingen, kijk op www.medicijnkosten.nl, Andere langwerkende preparaten met methylfenidaat zijn onder andere: Medikinet CR, Equasym XL en Sandoz Retard.

Kan je alcohol drinken met Ritalin?

Gebruik van alcohol in combinatie met methylfenidaat ( Ritalin®, Concerta® en Equasym XL® ) of atomoxetine ( Strattera® ) wordt afgeraden. Alcohol kan de bijwerkingen van methylfenidaat namelijk versterken. Bovendien kunnen mensen met ADHD verslavingsgevoeliger zijn, waardoor zij gemakkelijker een middel gebruiken en blijven gebruiken.

Hoe voelt Ritalin als je geen ADHD hebt?

Wat zijn de effecten van de pillen? – De effecten van ADHD-medicijnen lijken op de effecten van speed of cocaïne bij mensen zonder ADHD. De meeste mensen zonder ADHD die de medicijnen nemen krijgen meer energie en zin om te praten. Ze voelen zich wakker en soms een beetje blijer.

Waarom val je af van Ritalin?

Methylfenidaat en afslanken – Een van de bijwerkingen van methylfenidaat is verminderde eetlust. Reden dat het middel ook gebruikt wordt als afslankmiddel. Ritalin © zul je echter niet snel van de huisarts voorgeschreven kregen om je wasbord uit de kast te halen of een paar kledingmaten minder uit de rekken te kunnen trekken.

Neemt niet weg dat uit onderzoek blijkt dat de eetlustremmende werking van methylfenidaat fors is, zie Influence of Methylphenidate on Eating in Obese Men (Obesity Research 2004, 12, 224-232, John J. Leddy et al). Op steroidewebsites en bodybuildingbulletinboards kom je geregeld berichten tegen over het gebruik van dit middel om af te slanken.

Daarin komen doseringen voor van 4 tot 6 maal 10 mg per dag, wat zo’n beetje de maximale dosis is die in de bijsluiter wordt vermeld. In hardcore kuurschema’s om ‘droger’ te worden, wordt het middel gecombineerd met clenbuterol en schildklierhormonen.

Met alle risico’s die er ook aan deze middelen kleven. Zie op www.eigenkracht.nl hierover, o.a. het Sport & Fitnessartikel Clenbuterol? Dan kun je het wel shaken! (Sport & Fitness 122 mei/juni 2004). Doordat methylfenidaat de eetlust remt, lijkt het een handig middel om af te slanken. Dat valt echter vies tegen.

Om spiermassaverlies tegen te gaan moet je bij afslanken naast aan krachttraining doen ook de eiwitconsumptie stevig opvoeren. Maar eiwit vult, vult heel sterk, en als je geen trek hebt in je voeding, dan geldt dat in hogere mate voor een eiwitrijke voeding die al zo verzadigend is.

Hoe voel je je na Ritalin?

Ritalin gebruiken als drug – Gebruik zonder doktersvoorschrift als zelfmedicatie of drug heeft risico’s vanwege:

  • de bijwerkingen,
  • het over het hoofd zien van contra-indicaties en
  • de mogelijkheid van overdosering.

Mensen die methylfenidaat gebruiken zonder voorschrift van een dokter, merken in de eerste plaats een toename van de hartslag en voelen hun vermoeidheid minder (vooral als ze wat ouder zijn). In hogere doseringen lijken de effecten op amfetamine.

Wat mag je niet met methylfenidaat?

Langwerkend – Langwerkend methylfenidaat kan ook binnen een uur beginnen te werken maar het werkt meestal acht tot twaalf uur. Dit betekent dat je langwerkend methylfenidaat meestal een keer per dag gebruikt. Het is de kunst om methylfenidaat zo te gebruiken dat het alleen werkt op de tijden dat je het nodig hebt:

  • Als je naar school gaat, sport, speelt, studeert; dus als je je moet concentreren.
  • Meestal van ‘s ochtends na het opstaan tot het eind van de middag, of het begin van de avond.
  • Niet als je gaat slapen of ‘s nachts.
  • Let op! Als je niet in slaap komt omdat het nog druk is in je hoofd, heb je methylfenidaat soms wel ‘s avonds nodig.
  • Als het rustig genoeg is, heb je methylfenidaat misschien niet nodig in het weekend of op vakantie of op bepaalde tijden thuis.

Samen met je behandelaar moet je uitzoeken wanneer je methylfenidaat moet innemen en of een kortwerkende of langwerkende vorm van de medicatie beter bij je past. Je behandelaar weet welke medicijnen niet goed samengaan met methylfenidaat. Vertel je behandelaar daarom altijd welke medicijnen je gebruikt. Schrijf deze van tevoren op.

  • Ook de medicijnen die andere artsen hebben voorgeschreven.
  • Ook medicijnen of (kruiden)middelen die je zonder recept bij apotheek of drogist koopt.

Als je ook een anticonceptiepil gebruikt, is dat geen bezwaar met methylfenidaat. Vaak nemen je klachten af als je ouder wordt. Je behandelaar bespreekt daarom (half)jaarlijks of je nog langer door moet gaan met het innemen van methylfenidaat.

  1. Het kan ook voorkomen dat je methylfenidaat ook nog nodig hebt als je volwassen bent.
  2. Als je stopt, merk je snel of het weer slechter gaat.
  3. In dat geval kun je methylfenidaat weer gaan gebruiken.
  • Eigenlijk stop je elke nacht met methylfenidaat, want je gebruikt het ‘s nachts niet.
  • Je kunt dus ineens stoppen, methylfenidaat te gebruiken.
  • Het is meestal verstandig om eerst een lagere dosis te gaan gebruiken, te kijken of het goed blijft gaan en dan pas helemaal te stoppen.
  • Overleg het in ieder geval eerst met je behandelaar als je wilt stoppen.

Alcohol kan de centrale bijwerkingen verergeren en kun je dus beter niet gebruiken samen met methylfenidaat. Methylfenidaat gaat niet goed samen met amfetamine, cocaïne en andere opwekkende middelen. Ze versterken elkaar en dat kan makkelijk veel te veel worden.

  • Ben je net gestart met methylfenidaat?
  • Is je dosis van methylfenidaat net verhoogd?

En heb je daardoor last van bijwerkingen? Dan mag je niet deelnemen aan het verkeer. Doe je dit wel? Dan kan je bij een ongeluk de schuld krijgen, je bent dan aansprakelijk. Het kan zijn dat je verzekering de schade dan niet vergoedt. Controleer dus goed of je met jouw medicijn aan het verkeer mag deelnemen.

  • Hun bedoeling is dat methylfenidaat een kick of een rush geeft. Een gelukzalig of heerlijk gevoel.
  • Dat is iets anders dan het rustige gevoel dat methylfenidaat bij ADHD geeft.
  • Het lukt haast niet om met methylfenidaat die kick of rush te bereiken, en met langwerkend methylfenidaat al helemaal niet.
  • Om elk risico te vermijden, krijgen mensen met ADHD en drugsverslaving liefst een langwerkende vorm van methylfenidaat.

Je hersenen zijn nog volop in ontwikkeling. Een medicijn onnodig gebruiken of onnodig lang is daarom nooit goed. We weten het niet goed wat de gevolgen van methylfenidaat zijn op de hersenen. Er is meer onderzoek nodig om hier iets met zekerheid over te kunnen zeggen.

  • Heb je meer vragen hierover? Je behandelaar kan hierover meedenken.
  • Let op: deze informatie vervangt de officiële bijsluiter niet.
  • In het doosje van een medicijn zit altijd een bijsluiter.
  • Daarin lees je hoe je het medicijn moet gebruiken.
  • Ook vind je hier bijwerkingen van het medicijn.
  • In een bijsluiter staan soms moeilijke woorden.

Begrijp je medicijn legt in begrijpelijke woorden uit wat er in de bijsluiter staat, en meer. De informatie op deze website is bedoeld om het gebruik van je medicijn beter te begrijpen. Op deze website staat alleen informatie die betrouwbaar is. Niet alle informatie staat op deze website.

  1. Niet alle waarschuwingen of bijwerkingen staan op deze website.
  2. Het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie controleert regelmatig de informatie van Begrijp je Medicijn.
  3. Als iets niet of niet meer klopt, kan het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie de informatie aanpassen.
  4. Het is belangrijk dat je de informatie op deze website altijd bespreekt met de behandelaar die het medicijn heeft voorgeschreven.

Je mag niet het medicijn zelf anders gaan gebruiken zonder dat je dit hebt besproken met de behandelaar. Het kan gebeuren dat op de website andere informatie staat dan op de bijsluiter. In dat geval is de informatie op de bijsluiter de juiste informatie.

Heeft ADHD invloed op alcohol?

Mensen met ADHD hebben een groter risico om verslaafd te raken aan middelen dan mensen zonder ADHD, dit geldt ook voor alcohol. Ook lijkt de overgang van minder zwaar middelengebruik naar verslaving bij hen sneller te gaan dan bij mensen zonder ADHD.

Kan je rijden met ADD?

Autorijden met ADHD of ADD – Mensen met ADHD of ADD kunnen meestal prima veilig autorijden. Zeker als zij er medicijnen voor gebruiken. Toch kan autorijden soms lastiger zijn. Omdat mensen met ADHD of ADD in meer of mindere mate last hebben van aandachts- en concentratieproblemen of impulsiviteit. Daarom zijn er regels over rijexamen doen en autorijden met ADHD of ADD.

Hoe ontspannen met ADD?

Ontspanning – Probeer zoveel mogelijk je dag te eindigen met ontspanning. Na een dag vol indrukken en prikkels is het belangrijk om je gedachten tot rust te brengen. Wandelen, lezen en puzzelen zijn goede manieren om je aandacht terug te brengen naar het moment en zorgen ervoor dat je makkelijker in slaap kunt komen. Vermijd in het uur voordat je gaat slapen alle schermen!

Hoe slapen na Ritalin?

Gewone tabletten (Ritalin, Medikinet en Methylfenidaat) Het werkt dan gedurende de hele dag. Neem de laatste dosis niet later dan 4 uur voor het slapengaan, omdat u anders moeite met inslapen kan krijgen. Als de tabletten zijn uitgewerkt, na 3-6 uur, kunt u korte tijd extra actief zijn.

Kan je slapen met Ritalin op?

  1. Eetlustvermindering
  2. Impact op gewichtstoename en groeisnelheid
  3. Cardiovasculaire nevenwerkingen
  4. Slaapproblemen
  5. Ticstoornissen
  6. Misbruik, foutief gebruik, doorgeven aan anderen
  7. Epilepsie
  8. Psychose
  9. Suïcidaliteit
See also:  Does Alcohol Free Beer Contain Alcohol?

1. EETLUSTVERMINDERING Bij ongeveer 1 op drie kinderen die behandeld worden met stimulantia en 1 op 7 die behandeld worden met atomoxetine komt opmerkelijke eetlustvermindering voor. Vaak gaat die ook gepaard met een “wee” gevoel in de maag.

  • geef de medicatie na de maaltijd
  • geef calorierijke snacks tussendoor
  • laat het kind nog eten voor het slapengaan (als de medicatie is uitgewerkt)
  • verandering van type medicatie kan soms nodig zijn
  • onderbreek weekends en/of vakanties als dit haalbaar is voor kind en gezin 4

2. IMPACT OP GEWICHTSTOENAME EN GROEISNELHEID Gewicht- en lengte-evolutie moeten goed opgevolgd worden. Gemiddeld zal er in de eerste 1-3 jaar een invloed zijn op gewichtstoename en lengtegroei van respectievelijk 1kg/jaar en 1 cm/jaar. De impact daalt met de duur van de behandeling en indien wordt gestopt of tijdelijk onderbroken treedt er een inhaalbeweging op (zolang de groei nog bezig is).

  • de huisarts volgt best lengte en gewicht op om de zes maanden. Bij kinderen jonger dan 10 volgt de huisarts best het gewicht op om de drie maanden.2
  • dezelfde maatregelen als bij eetlustvermindering kunnen toegepast worden zodra de curve begint af te wijken
  • verwijs door naar kinderarts bij kritische waarden:
    • als de groei meer dan 1,5 standaarddeviatie (SD) onder de gemiddelde lengte van vader en moeder blijft
    • als de lengte lager is dan de 3de percentiel en de groeisnelheid gedurende 1 jaar 1 SD onder het gemiddelde is
    • als de groeisnelheid over 1 jaar 2 SD onder het gemiddelde is of over 2 jaar 1,5 SD onder het gemiddelde

3. CARDIOVASCULAIRE NEVENWERKINGEN Stimulantia en atomoxetine hebben een licht bloeddrukverhogend effect (1-5 mmHg/m) en versnellen ook licht de hartslag (1-2 slagen/min). Bij de meeste kinderen blijven de cardiovasculaire parameters daarmee binnen de normale grenzen. Sommige kinderen bereiken daardoor echter een kritisch hoge waarden en dan moeten er aanpassingen gebeuren. Dit is wanneer:

  • bloeddruk (diastolisch en/of systolisch) bij herhaalde metingen > 95e percentiel?
  • pols bij herhaalde metingen > 120/min

=> verwijs door naar de basisarts voor enkele tussentijdse controles. Indien de parameters verhoogd blijven en de ADHD-medicatie is nodig en werkt goed (en zou dus best gecontinueerd worden), wordt naar de kindercardioloog verwezen. Clonidine en Guanfacine hebben een bloeddrukdalend effect. Daarom moet de dosis gradueel opgebouwd worden en indien men de medicatie zou willen stoppen, moet die ook gradueel afgebouwd worden (over het verloop van 2-3 weken).4. SLAAPPROBLEMEN Medicatie (vooral methylfenidaat en dexamfetamine) kan een effect hebben op het inslapen bij sommige kinderen. Vaak heeft het slaapprobleem eerder te maken met een rebound effect (het heftiger terugkeren van de symptomen als de medicatie is uitgewerkt) dan met de medicatie zelf. Vergelijk de slaap ook goed met de situatie voor de medicatiestart, want ADHD zelf gaat ook heel vaak gepaard met slaapproblemen. Guanfacine en atomoxetine gaan eventueel juist een beetje slaapverwekkend zijn na toediening. Indien er inslaapproblemen optreden bij stimulantia, pas dan volgend stappenplan toe:

  • vraag aan ouders en kind om een slaapdagboek bij te houden
  • wacht 1 tot 2 maanden af: slaapproblemen verminderen vaak na langer gebruik van stimulantia
  • ga slaaphygiëne na en geef advies in dit verband
  • pas eventueel het medicatieschema aan door één van volgende uit te proberen (indien de ene maatregel niet helpt kan een andere geprobeerd worden):
    • verminder of stop de 3 e dosis in de vooravond
    • verplaats de 3 e dosis naar een later tijdstip, zodat het kind nog kan in slaap vallen terwijl de medicatie werkt
    • vervang langwerkende medicatie door half-langwerkende of kortwerkende medicatie
  • geef atomoxetine of guanfacine in de plaats van stimulerende medicatie
  • herevalueer het type slaapstoornis: zijn er aanwijzingen voor Restless Legs Syndrome of slaapapneu ?
  • doe een proefbehandeling met melatonine ; indien melatonine helpt kan het enkele weken worden gegeven om het slaappatroon te installeren. Nadien melatonine stoppen

Slaaphygiëne:

  • gebruik het bed enkel om te slapen (niet overdag in luieren of spelen)
  • conditioneer de kamer: verduistering, geen lawaai
  • pas het moment van slapengaan aan, aan het verwachte inslaapuur
  • vermijd een maaltijd vlak voor het slapengaan
  • vermijd koffie, thee en cola voor het slapengaan
  • vermijd televisie, schermen of helder licht vlak voor het slapengaan
  • geen muziek, GSM-gebruik in de slaapkamer
  • laat het kind heel even opstaan als het niet in slaap kan geraken (maar sta geen activiteit toe; gewoon even rustig ergens zitten en dan terug proberen)
  • vermijd “er bij gaan liggen” of erbij gaan zitten
  • conditioneer de kamer: verduisterd, geen lawaai

5. TICSTOORNISSEN Er is geen wetenschappelijk bewijs dat stimulantia tics veroorzaken of verergeren. Toch lijkt dit in sommige gevallen bij kinderen het geval en lijkt het verband theoretisch ook mogelijk (dopamine-theorie). Atomoxetine en guanfacine gaan eerder een tic-verminderend effect hebben.

  • volg frequentie, ernst, localisatie van de tics op gedurende drie maanden om te bepalen of er echt een toename is ten gevolge van de medicatie: tics vertonen immers spontaan een op- en neergaand patroon en een verschuiven van localisatie
  • maak een balans op van de voordelen van de medicatie tegenover de negatieve gevolgen door toename van de tics 2,5 :
    • de medicatie moet niet aangepast worden als de tics weinig storend zijn en de ADHD goed onder controle is 5
    • stap over naar atomoxetine of guanfacine als de toename storend is
  • blijvend storende tics: start behandeling van de tics:
    • psycho-educatie kind/jongere, ouders, school
    • aanpassing omgeving thuis en op school
    • gedragstherapie (Habit Reversal Training)
    • antipsychotica bij ernstige, invaliderende tics

6. MISBRUIK, FOUTIEF GEBRUIK, DOORGEVEN AAN ANDEREN Er is geen enkele aanwijzing dat behandeling van ADHD met medicatie het individueel risico op middelengebruik of -misbruik zou doen toenemen. Integendeel, er zijn eerder aanwijzingen dat het persoonlijk risico erdoor afneemt.

In de lagere en middelbare school wordt echter soms misbruik gemaakt van ADHD-medicatie. Sommige jongeren nemen de medicatie zonder dat ze een diagnose hebben, in de hoop hun schoolresultaten te kunnen verbeteren. Er wordt soms medicatie doorgegeven of verkocht onder de leerlingen. Sommige jongeren gaan hun medicatie misbruiken, door te hoge dosissen te nemen of de medicatie op foutieve manieren toe te dienen, in de hoop er een ‘high’ effect van te verkrijgen.

Meestal gaat het dan om jongeren die ook experimenteren met andere middelen. Kortwerkende vormen lenen zich meer tot dit soort experimenteergedrag dan langwerkende. Welke maatregelen kunnen genomen worden om misbruik te voorkomen ?

  • neem een persoonlijke en familiale anamnese over middelenmisbruik af vóór het starten van de medicatie
  • bij persoonlijk of familiaal risico op misbruik, foutief gebruik of doorgeven, moet er een grotere controle worden uitgeoefend op het gebruik (geen eigen beheer door de jongere, controle van de inname op school)
  • bij persoonlijk of familiaal risico op misbruik, kan er beter gekozen worden voor een langwerkend middel of voor atomoxetine of guanfacine
  • jongere moet geïnformeerd worden dat de combinatie van stimulerende medicatie en cocaine risico’s inhoudt
  • als er middelenmisbruik is (andere middelen dan medicatie), moet dit behandeld worden samen met de ADHD

7. EPILEPSIE Epileptische aanvallen komen vaker voor bij kinderen met ADHD en ADHD komt vaker voor bij kinderen met epilepsie. Er zijn echter geen aanwijzingen dat stimulantia een verergerend effect hebben op een goed gecontroleerde epilepsie. Als er actief aanvallen zijn en er wordt gestart met medicatie, dan moet er een goede monitoring van de aanvalsfrequentie en –ernst plaatsvinden.

Enkel als er een duidelijke relatie is tussen het toevoegen van ADHD-medicatie en de toename van de epilepsie-aanvallen moet de medicatie verminderd worden. Over de effecten van atomoxetine en guanfacine op epilepsie is nog weinig gekend.8. PSYCHOSE Bij jongeren met een psychotische kwetsbaarheid (in eigen voorgeschiedenis of familiaal) moet erg omzichtig omgesprongen worden met medicatie.

Zorgvuldig afwegen van eventuele voor- en nadelen in overleg met de jongere en de ouders is alleszins nodig. Psychotische symptomen (hallucinaties, wanen) of manische kenmerken komen in zeldzame gevallen voor na de start van stimulantia (1,5%). Soms zijn ze de eerste tekenen van een onderliggende psychotische of bipolaire problematiek en soms lijken ze gerelateerd aan de medicatie.

Stoppen van de medicatie is meestal de beste optie om dit uit te maken.5 Als de symptomen verdwijnen en de ADHD vraagt verdere behandeling kan overwogen worden om opnieuw te starten met de medicatie of om een ander geneesmiddel op te starten.6 Indien er een onderliggend psychotisch lijden is, en de ADHD-symptomen hebben een grote impact op het functioneren, kan een zeer voorzichtige behandeling worden geprobeerd.

Tijdens een psychotische of manische episode moet de medicatie voor ADHD gestopt worden. Na de episode kan overwogen worden om opnieuw te starten met de medicatie of om een ander geneesmiddel op te starten.6 9. SUÏCIDALITEIT Door het feit dat ADHD vaak gepaard gaat met bijkomende emotionele en gedragsproblemen is er een licht verhoogd risico op suïcidale gedachten en handelingen.

  1. Er zijn geen aanwijzingen dat medicatie dat risico doet toenemen.
  2. Zoals bij alle kinderen met ontwikkelingsmoeilijkheden moet er een systematische bevraging zijn van suïcidaliteit tijdens het diagnostisch proces.
  3. Enkel indien de suïcidaliteit abrupt optreedt in navolging van de opstart van medicatie dient overwogen te worden de medicatie te stoppen.

In alle andere gevallen verdient het optreden van suïcidaliteit en de onderliggende psychiatrische problematiek uiteraard prioritaire aandacht in de behandeling.

Kan Ritalin averechts werken?

ADHD medicijn Ritalin kan averechts werken NFG Het effect van Ritalin en Concerta is niet bij iedereen hetzelfde, het kan zelfs averechts werken. Het gebruik van Ritalin (methylfenidaat) is vanaf 2006 en 2007 verdrievoudigd, met name voor de behandeling van kinderen met ADHD. Maar ook tien procent van de Nederlandse studenten gebruikt wel eens een smartpilletje om hun prestaties te verhogen bij tentamens.

Of chirurgen voor een betere concentratie op de operatiekamer in de nachtelijke uren. Het effect van deze middelen is echter niet bij iedereen hetzelfde, het kan zelfs averechts werken. Zo blijkt uit onderzoek van Roshan Cools, hoogleraar cognitieve neuropsychiatrie in het Radboudumc. Cools: ‘Ook hier is dus persoonsgerichte zorg gewenst.’MarshmallowDe hoogleraar begint haar verhaal met een filmpje.

Van een test bij kleuters die alleen in een kamertje watertandend kijken naar een marshmallow op een bordje pal voor hun neus. Wanneer ze ‘m niet opeten worden ze beloond, en krijgen ze er bij terugkomst van de onderzoeker nog een. ‘De kinderen die het vermogen hebben te wachten, hebben meer studiesucces in hun latere leven’, vertelt Cools.

  • Het hersengebied dat de cognitieve controle regelt, beslaat dertig procent van ons brein.
  • Hoe kan het dan dat sommige mensen, bijvoorbeeld met ADHD, toch de controle verliezen, en zich niet kunnen focussen en concentreren? Bij hen is er volgens Cools iets mis met onder andere de hersenstof dopamine.AverechtsMethylfenidaat verhoogt de dopamine huishouding in de hersenen.

Maar de effecten van deze middelen kunnen bij gezonde mensen sterk verschillen, volgens haar. Dat hangt af van hoeveel dopamine iemand van nature aanmaakt. Met nucleair onderzoek bij studenten via de PET-scan heeft zij aangetoond dat een deel van hen er weinig van aanmaakt en een ander deel juist veel.

  • Bij degenen met veel dopamine van zichzelf werken dopaminerge middelen, zoals methylfenidaat anders, soms zelfs averechts op de concentratie.
  • Dopamine-stimulerende middelen werken wel bij die personen die van zichzelf minder dopamine aanmaken.
  • Met de nieuwe cyclotron, waarmee we binnenkort radiofarmaca op ons terrein kunnen produceren, gaan we opnieuw onderzoek doen met PET-scans bij gezonde studenten, om te voorspellen wie wel en wie niet baat heeft bij het gebruik van dergelijke medicatie.’Dirigent van het breinCools benadrukt in haar betoog dat gebrekkige controle en concentratie niet altijd een slechte zaak is, want daarmee stel je de vrije ongebonden geest open, die zorgt voor creativiteit en innovatie.

‘We beschikken over twee hersensystemen. Het executieve netwerk is belangrijk voor de controle van het gedrag, het focussen, het niet afgeleid raken. Zeg maar de dirigent van het brein. Daarnaast hebben we het saillante netwerk dat zorgt voor het openstellen van onze geest voor onverwachte prikkels en dus flexibiliteit.

  • Creativiteit en innovatie vereisen een combinatie van focus en flexibiliteit.Druppelbakje Met dopamine-verhogende middelen zoals methylfenidaat versterk je de concentratie, maar dat gaat ten koste van het flexibele, creatieve denken.
  • Ze geeft een voorbeeld van een Amerikaanse test waarbij proefpersonen een kaars en een doosje punaises krijgen.
See also:  When Am I An Alcoholic?

Ze moeten de kaars aan de muur bevestigen zonder dat het kaarsvet op de grond druppelt. Bij de helft van de groep wordt getimed met een stopwatch. Als ze het binnen de tijd oplossen, worden ze beloond met een hoog geldbedrag. Bij beloning wordt er, net als na inname van een pilletje Ritalin, meer dopamine afgegeven in de hersenen.

Wat bleek, degenen met een beloning in het verschiet deden er drie minuten langer over. Zij kwamen minder snel op het creatieve idee om het doosje van de punaises te gebruiken als druppelbakje voor het kaarsvet. Cools: ‘Het is dus belangrijk, ook in een innovatieve omgeving als het Radboudumc, om medewerkers niet alleen gestructureerd en gefocust te laten werken, maar hen ook vrije out-of-the-box-ruimte te bieden.

Want dat leidt tot meer creativiteit.’ (Radboud UMC) Bron: © NieuwsUit.com Tags:,,,,,

Kan je moe worden van Ritalin?

Naast de drie overlijdens, kwam Lareb echter tot een lange lijst problemen door gebruik van methylfenidaat. Hart- en vaataandoeningen voeren die lijst aan, gevolgd door depressie, angst en zelfmoordneigingen, maar ook slapeloosheid, vermoeidheid en hoofdpijn.

Wat versterkt Ritalin?

Hoe werkt Ritalin in de hersenen? – Ritalin zorgt ervoor dat er meer dopamine vrijkomt in het striatum, een belangrijk gebied in de hersenen dat een rol speelt bij motivatie, handelingen en cognitie. Dopamine is een molecuul dat ervoor zorgt dat signalen worden overgebracht tussen zenuwcellen.

Hoe lang duurt rebound methylfenidaat?

Ritalin (kortwerkende methylfenidaat) –

Effect en bijwerkingen: Ritalin is een zogenaamde wekamine, verwant aan amfetamine. Ritalin valt daarom onder de Opiumwet. Ritalin werkt goed op alle symptomen van ADHD bij zo ‘n 70% van de mensen die het gebruiken. Het is echter niet zo dat als Ritalin niet goed werkt, de diagnose ADHD niet klopt! Dan kunnen andere middelen worden geprobeerd. Pols en bloeddruk moeten tijdens de behandeling worden gecontroleerd. Bijwerkingen van Ritalin zijn: minder eetlust en slaap, droge mond, hartkloppingen, nervositeit of een gejaagd gevoel in het begin. De ernst van de bijwerkingen neemt meestal af na een paar weken. Bij blijvende klachten van gejaagdheid of hartkloppingen kan een lage dosis Inderal (propranolol) helpen. Wanneer geen Ritalin? Zwangeren en mensen met (aanleg voor) psychosen moeten geen Ritalin gebruiken. Epilepsie, schildklierproblemen, hoge bloeddruk, hoge oogboldruk ( glaucoom ) en hartritmestoornissen moeten eerst behandeld zijn voordat met Ritalin kan worden begonnen. Daarom is het goed als de behandelend arts deze klachten van tevoren navraagt of onderzoekt. Reeds bestaande tics kunnen verergeren met Ritalin, maar bij de meerderheid is dit niet het geval. Ritalin kan niet gecombineerd met alcohol en drugs worden gebruikt. Dosis en werkingsduur: Ritalin werkt kort, meestal 2-4 uur; dan is de volgende dosis al nodig. De dosis is afhankelijk van het lichaamsgewicht en wordt langzaam opgebouwd naar de maximale dosis (1 mg per kilogram lichaamsgewicht per dag). Afhankelijk van de balans tussen effect, eventuele bijwerkingen en de werkingsduur van Ritalin wordt per persoon de beste dosis en het juiste doseringsschema vastgesteld. Ritalin moet op vaste tijden worden ingenomen, anders kan zogenaamde “rebound ” ontstaan: dat wil zeggen dat de ADHD-symptomen (tijdelijk) juist verergeren als Ritalin uitwerkt. Daarom is het van groot belang om precies op tijd te leren doseren. Voor de meesten is dit om de 3-3,5 uur, voor enkelen zelfs om de 2 uur. Een horloge of GSM met 5 alarmtijden is voor het timen het meest geschikt. Het is belangrijk om routine (ook in het weekend!) op te bouwen in het medicijngebruik. Mensen die na een maand merken dat “Ritalin niet meer werkt”, blijken meestal last te hebben van het rommelig innemen van de medicijnen. Als de tabletten weer goed worden ingenomen, is er ook weer het stabiliserende effect. De ervaring leert dat het volwassenen (door de chaos) zelden lukt om dagelijks op tijd te blijven doseren. Hierdoor blijft het effect van de kortwerkende methylfenidaat vaak beneden de maat. Als eetlust of slaap afnemen: De meeste mensen vallen 1-2 kg af met Ritalin. Eten vlak voor de volgende dosis, als het middel is uitgewerkt, kan gewichtsverlies voorkomen. De laatste dosis kan worden weggelaten als met Ritalin slaapproblemen ontstaan. Vaker is de oorzaak van slaap- problemen het uitwerken van de laatste dosis van 20.00 uur om 23.00- 24.00 uur. Dan is er juist op het moment van naar bed gaan rebound, met toename van onrust en activiteit. Als men tijdens de werking van Ritalin wel kan slapen is het aan te raden een lage dosis voor de nacht te proberen. Vaak werkt dit goed. Ritalin en verslaving: Ritalin werkt op zichzelf niet verslavend; dit is gebleken na 40 jaar ervaring met dit medicijn bij kinderen. Mensen die Ritalin gebruiken, zijn eerder geneigd de medicijnen te vergeten dan ze teveel te gebruiken. Toch is nog onvoldoende bekend hoe Ritalin werkt bij volwassenen die verslavingsproblemen hebben. Omdat Ritalin verwant is aan amfetamine, kan het ook als stimulerend middel of pepmiddel gebruikt worden. Vandaar dat het voorschrijven van Ritalin aan strenge regels gebonden is, zeker binnen de verslavingszorg.

Kan je van Ritalin depressief?

Veelgestelde vragen (FAQ) – Als je de diagnose ADHD hebt is methylfenidaat de eerste keus als je overgaat op medicatie. Op de voet gevolgd door dexamfetamine. Voornaamste reden: over de werking van methylfenidaat is wat meer onderzoek bekend dan over de werking van dexamfetamine.

  1. De keuze wordt daarnaast ook bepaald door de soort AD(H)D, of er voorkeur is voor korte- of langwerkende middelen en de kennis en smaak van de voorschrijver.
  2. In principe wordt samen met de patiënt gekozen welk middel het beste past.
  3. Beide stimulantia (methylfenidaat en dexamfetamine) hebben ongeveer dezelfde bijwerkingen, maar bij methylfenidaat komt soms somberheid voor, tot depressieve gevoelens toe.

Als dit een bijwerking is dan is vervangen door dexamfetamine vaak een goede oplossing. Als de depressie ontstaat door de problemen rond de ADHD dan moet er goed naar de diagnose en medicatie worden gekeken. Er is bij behandelaren van volwassenen met ADHD een groeiende tendens om dexamfetamine de voorkeur te geven boven methylfenidaat, maar dat geldt niet voor iedere arts.

Meer informatie over ADHD en medicatie Lastige vraag, die meteen meerdere vragen oproept. We gaan ze hier stap voor stap beantwoorden.1)Helpt Ritalin voor de concentratie, ook als je geen ADHD hebt? Antwoord: ADHD is een gedragsbeschrijving. Dat wil zeggen dat het geen keiharde en onweerlegbare diagnose is.

Het gaat er om of je last hebt van concentratieproblemen (en druk of impulsief gedrag), waarbij de omgeving een rol speelt en zaken als je eigen genetische opmaak, je intelligentie, traumatische ervaringen, opvoeding, sociale situatie etc. Zoals alle eigenschappen is ook concentratie een dimensionele eigenschap die pas een “afwijking” wordt (van de norm) als hij in de laatste procenten komt van de normale verdeling ( curve van Gauss ), meestal de laatste 3-5%: dan heet het ADHD.

Afhankelijk van (druk van/rust in) de omgeving kan je er last van hebben. Ook als je niet bij de laatste 3-5% hoort. Met name in het gebied tussen de laatste 5-10% van de curve zullen een aantal mensen zitten die “een beetje ADHD” hebben, in de laatste 10-15% zitten mensen die een “heel klein beetje ADHD” hebben maar die deels door hun intelligentie ver zijn gekomen zonder veel klachten.

Bij een druk studentenleven, te weinig slaap, teveel alcohol en/of slechte planning komen deze mensen in de knel. Zij zullen waarschijnlijk wel reageren op Ritalin, ofwel methylfenidaat. Het zijn dus eigenlijk tijdelijke/situationele ‘light’-ADHD’ers, die nooit een officiële diagnose zullen krijgen omdat de symptoom-last daarvoor te laag is in het algemene dagelijks leven.

Het antwoord is dus: ja, Ritalin kan werken voor je concentratie, ook als je geen diagnose hebt. Maar: zit je in de genoemde Gauss curve verder weg van de ‘ADHD-kant’, dan is de kans dat het echt werkt wel kleiner en de kans op bijwerkingen groter. Wellicht is je betere concentratie dan het gevolg van het zogenaamde placebo effect,

Onderzoek uit 2020 laat bovendien zien dat Ritalin niet zozeer de concentratie verhoogt, maar de motivatie, En dat de kans op deze werking groter is bij mensen die van nature een lager dopamine niveau hebben. Zoals bij mensen met ADHD vaak het geval is.2) Is Ritalin schadelijk voor je gezondheid? Antwoord: Bij ‘normaal gebruik’, dus bij goed ingestelde mensen met een ADHD-diagnose, is er geen schadelijk effect op de lange termijn aangetoond.

De lange termijn effecten bij ernstige ADHD en juiste instelling lijken eerder positief (o.a. minder suïcide, minder criminaliteit, minder ongelukken, minder verslaving). Natuurlijk kunnen er bepaalde contra-indicaties zijn zoals bepaalde hartritmestoornissen of een psychose. Dan is voorzichtigheid geboden.

Maar strikt genomen is er geen schade voor je gezondheid, ook niet als je methylfenidaat gebruikt zonder een diagnose. Feitelijk is roken (nicotine) ook een manier om je (even) meer gefocust te maken. En dit is vele malen ongezonderdan Ritalin.3) Is het strafbaar om Ritalin te gebruiken als die niet voor eigen gebruik is? Antwoord: Het bezit of gebruik van methylfenidaat zonder recept is strafbaar.

Methylfenidaat staat namelijk op de lijst van de Opiumwet waar ook drugs zoals cocaïne en xtc op staan. Er in handelen is zeker verboden en strafbaar. ADD is niet simpelweg ADHD zonder hyperactiviteit. Grootste overeenkomst tussen ADD en ADHD is de moeite met concentratie en het overvolle hoofd. Maar er zijn ook duidelijke verschillen.

In tegenstelling tot mensen met ADHD zijn mensen met ADD vaak meer denkers dan doeners, zijn ze wat introverter, besluitelozer en vallen ze gewoon minder op waardoor ze eerder het oordeel ‘lui’ krijgen als ze zaken niet voor elkaar krijgen. Wat ook weer zijn weerslag heeft op je persoonlijkheid en je zelfbeeld.

Deze drie artikelen over ADD geven je meer antwoorden: ADD: het brave zusje van ADHD ADD voelt anders ADD, is dat ADHD zonder H? Er is een ruime keuze uit instituten voor diagnostiek en behandeling van dyslexie, zeker als het gaat om kinderen. Veel instituten zijn te vinden op provincie en plaats, via de website van het Nederlands Kwaliteitsinstituut Dyslexie,

De meeste instituten op de NKD-website hebben echter geen of weinig ervaring met volwassenen. Vraag daarom voordat je je aanmeldt of het betreffende instituut veel ervaring heeft met diagnostiek bij volwassenen. Op onze pagina ‘ Hoe vind ik een goed instituut voor een dyslexie test ‘ lees je alle informatie over dit onderwerp.

Ook over hoe het zit met de eventuele vergoeding van de kosten. Volgens het NKD zijn dat de volgende personen: een GZ-psycholoog (BIG-register), een Kinder- en Jeugdpsycholoog (register NIP) en een Orthopedagoog-generalist (register NVO). Dit zijn ook de enige personen die een dyslexieverklaring mogen afgeven.

Een dyslexieverklaring is levenslang geldig. Iedere onderwijsinstelling mag/moet zelf een dyslexiebeleid formuleren. Hierbij wordt onderscheid gemaakt tussen de classificerende of onderkennende diagnose (de leerling heeft dyslexie) en de indicerende of handelingsgerichte diagnose (dit is de ondersteuning die deze leerling nodig heeft).

  • Beleid van een onderwijsinstelling kan zijn: de onderkennende diagnose geldt levenslang, de handelingsgerichte diagnose voor een kortere periode, bijvoorbeeld vijf jaar.
  • Indien gewenst kan samen met de leerling bekeken worden aan welke compensatie- en dispensatiemaatregelen nog behoefte is en welke daarvan een vast te stellen gunstig effect hebben.
See also:  How Many Drinks Per Week Is Considered An Alcoholic?

Van belang is dat leerlingen die terecht een dyslexieverklaring hebben ook adequate ondersteuning van het onderwijs krijgen. Bron: NKD-Veelgestelde vragen Is ADHD erfelijk? En hoe zit het met de erfelijkheid van dyslexie of dyscalculie? Dit is een veel gestelde vraag.

Wat is een alternatief voor Ritalin?

Aanbeveling – Aanbevolen rangorde van de besproken medicatie Methylfenidaat en dexamfetamine zijn de middelen van eerste keuze in de medicamenteuze behandeling van volwassenen met ADHD (EB). Langwerkende preparaten verdienen hierbij de voorkeur, in de eerste plaats omdat ze de therapietrouw en daarmee de effectiviteit van de behandeling bevorderen, daarnaast omdat ze minder tot geen risico op misbruik (ook niet door derden) met zich mee brengen (PB).

Methylfenidaat en dexamfetamine zijn volwaardige alternatieven: wanneer een behandeling met methylfenidaat niet effectief is gebleken, wordt als volgende stap een behandeling met dexamfetamine geadviseerd en vice versa (EB). Atomoxetine en bupropion zijn de middelen van respectievelijk tweede en derde keuze in de medicamenteuze behandeling van volwassenen met ADHD (EB).

Wanneer behandeling met methylfenidaat of dexamfetamine onvoldoende effectief is gebleken of de patiënt deze niet goed verdraagt, kunnen eerst atomoxetine en vervolgens bupropion worden overwogen (EB). Algemene aanbevelingen voor medicamenteuze behandeling van volwassenen met ADHD Medicamenteuze behandeling van volwassenen met ADHD moet uitgevoerd worden door een psychiater of een andere arts getraind in de diagnostiek en behandeling van ADHD (PB).

  • Alvorens de behandeling met medicatie bij volwassenen met ADHD te starten is een volledig onderzoek geïndiceerd, dat naast psychiatrisch onderzoek en sociale anamnese inhoudt (PB):
      • Somatische voorgeschiedenis en lichamelijk onderzoek, inclusief:
      • Onderzoek naar de voorgeschiedenis van inspanningsgerelateerde syncope, kortademigheid en andere cardiovasculaire verschijnselen, en meer specifiek de somatische contra-indicaties van de te gebruiken medicijnen;
      • Pols en bloeddruk;
      • Gewicht;
      • Familieanamnese naar hart- en vaatziekten;
      • Een ECG wanneer er sprake is van een somatische voorgeschiedenis of familieanamnese met ernstige cardiovasculaire aandoeningen, een voorgeschiedenis van plotselinge hartdood bij jonge familieleden of abnormale bevindingen bij het cardiologisch onderzoek;
  • Risico-inventarisatie aangaande middelenmisbruik en oneigenlijk gebruik.

Medicamenteuze behandeling voor volwassenen met ADHD moet altijd deel uitmaken van een uitgebreid behandelprogramma gericht op psychologische, gedragsmatige en educatieve of beroepsmatige problemen (PB). Een goede kennis van de gebruikte medicatie bij de behandeling van ADHD en de verschillende bereidingsvormen is essentieel.

  • Het is van belang met een lage dosis te starten en omhoog te titreren, daarbij de effecten en bijwerkingen zorgvuldig monitorend, bij voorkeur met een symptoom- en bijwerkingenlijst.
  • Voor sommige volwassenen moeten hoge doseringen voorgeschreven worden (PB).
  • Met het oog op het optimaliseren van de behandeling met medicatie, dient de initiële dosis getitreerd te worden op geleide van symptomen en bijwerkingen gedurende 4-6 weken (PB).

Gedurende de titratiefase dienen symptomen en bijwerkingen te worden geregistreerd na elke wijziging in de dosering, door de behandelaar samen met de patiënt met ADHD, en waar mogelijk een betrokkene (bijvoorbeeld een partner, ouder of goede vriend).

De vooruitgang moet beoordeeld worden (bijvoorbeeld door wekelijkse telefonische contacten en bij elke dosiswijziging) door een specialist (PB). De communicatie tussen hulpverlener en volwassene met ADHD wordt verbeterd door psycho-educatie en gesprekken tussen beiden. Deze gesprekken kunnen, met toestemming van de patiënt, in aanwezigheid van een partner, ouder, goede vriend of betrokkene plaatsvinden (PB).

Duidelijke instructies over medicatiegebruik in beeldmateriaal of geschreven materiaal dienen informatie te bevatten over dosering (dosis en duur), wijze van innemen en bijwerkingen en hoe hierop kan worden gecontroleerd (PB). Hulpverleners dienen volwassenen met ADHD (en hun partners) aan te moedigen verantwoordelijk te zijn voor hun eigen gezondheid, inclusief de medicatie-inname zoals voorgeschreven.

  1. Hierbij kunnen ze gewezen worden op het bestaan van patiëntenverenigingen, zoals Impuls en Balans, die hen hierbij kunnen ondersteunen (PB).
  2. Hulpverleners dienen volwassenen met ADHD (en hun partners) te adviseren bij het gebruik van reminders voor tijdige medicatie-inname, bijvoorbeeld klokalarmen, pillendozen met speciale notities en door routines in te bouwen in de medicatie-inname (bijv.

altijd na de maaltijd of na het tanden poetsen) (PB). Voorschrijvers moeten bekend zijn met de farmacokinetische profielen van de gereguleerde en onmiddellijke afgiftepreparaten, zodat de behandeling effectief getimed en afgestemd kan worden op de individuele behoefte van de volwassene (PB).

  1. Voorschrijvers moeten bekend zijn met de wettelijke voorschriften op het gebied van het voorschrijven en aanbieden van stimulerende middelen (PB).
  2. Monitoren van bijwerken Gewicht Bij patiënten die ADHD-medicatie gebruiken, dient 3 en 6 maanden na de start van de medicatie het gewicht gemeten te worden, en elke 6 maanden daarna (PB).

Wanneer er bewijs is voor gewichtsverlies geassocieerd met de medicamenteuze behandeling van de volwassene met ADHD, moeten behandelaars overwegen de body mass index (BMI) te monitoren en verandering van medicatie overwegen indien het gewichtsverlies persisteert (PB).

    • De medicatie tijdens of na de maaltijd nemen in plaats van ervoor;
    • Extra maaltijden of snacks vroeg in de ochtend of laat in de avond nemen wanneer het stimulerende effect van de medicatie uitgewerkt is;
    • Dieetadvies inwinnen;
    • Kiezen voor gezond voedsel met een hoge calorische waarde.

Bloeddruk Bij mensen met ADHD dienen pols en bloeddruk gevolgd en genoteerd te worden na elke dosisverandering en daarna regelmatig (PB). Bij een positief effect van de medicatie op de ADHD-symptomen en een verhoogde bloeddruk, dient een afweging te worden gemaakt om de verhoogde bloeddruk mee te behandelen.

  1. Optreden van psychose Wanneer er psychotische symptomen (zoals wanen of hallucinaties) ontstaan na starten metmethylfenidaat of dexamfetamine, dient de medicatie gestaakt te worden en dient er een volledig psychiatrisch onderzoek plaats te vinden.
  2. Antipsychotische of stemmingsstabiliserende medicatie dient overwogen te worden.

Niet-stimulerende medicatie kan een alternatief zijn voor de behandeling met stimulantia (PB). Tics Wanneer er tics ontstaan bij mensen die methylfenidaat of dexamfetamine gebruiken, moet beoordeeld worden of (PB):

    • De tics gerelateerd zijn aan de stimulantia (in hun natuurlijk beloop kunnen tics toe- en afnemen);
    • De nadelen van de tics opwegen tegen de voordelen van de behandeling voor ADHD.

Wanneer tics gerelateerd zijn aan stimulantia, verminder dan de dosering van de methylfenidaat of dexamfetamine en overweeg over te stappen op niet-stimulerende medicatie of stop de behandeling met medicatie (PB). Optreden van angstklachten Angstsymptomen, tot zelfs paniek, kunnen door stimulantiagebruik opgewekt worden, vooral bij volwassenen met een voorgeschiedenis van angstklachten (PB).

Is Ritalin een harddrug?

Legaal of niet? – Methylfenidaat staat op lijst I van de Opiumwet, Bezit en handel van dit medicijn, zonder voorschrift van een arts, is daarmee verboden. Doordat methylfenidaat onder de Geneesmiddelenwet valt, kunnen mensen met ADHD dit medicijn wel legaal, op doktersvoorschrift, verkrijgen.

Hoe lang duurt rebound methylfenidaat?

Ritalin (kortwerkende methylfenidaat) –

Effect en bijwerkingen: Ritalin is een zogenaamde wekamine, verwant aan amfetamine. Ritalin valt daarom onder de Opiumwet. Ritalin werkt goed op alle symptomen van ADHD bij zo ‘n 70% van de mensen die het gebruiken. Het is echter niet zo dat als Ritalin niet goed werkt, de diagnose ADHD niet klopt! Dan kunnen andere middelen worden geprobeerd. Pols en bloeddruk moeten tijdens de behandeling worden gecontroleerd. Bijwerkingen van Ritalin zijn: minder eetlust en slaap, droge mond, hartkloppingen, nervositeit of een gejaagd gevoel in het begin. De ernst van de bijwerkingen neemt meestal af na een paar weken. Bij blijvende klachten van gejaagdheid of hartkloppingen kan een lage dosis Inderal (propranolol) helpen. Wanneer geen Ritalin? Zwangeren en mensen met (aanleg voor) psychosen moeten geen Ritalin gebruiken. Epilepsie, schildklierproblemen, hoge bloeddruk, hoge oogboldruk ( glaucoom ) en hartritmestoornissen moeten eerst behandeld zijn voordat met Ritalin kan worden begonnen. Daarom is het goed als de behandelend arts deze klachten van tevoren navraagt of onderzoekt. Reeds bestaande tics kunnen verergeren met Ritalin, maar bij de meerderheid is dit niet het geval. Ritalin kan niet gecombineerd met alcohol en drugs worden gebruikt. Dosis en werkingsduur: Ritalin werkt kort, meestal 2-4 uur; dan is de volgende dosis al nodig. De dosis is afhankelijk van het lichaamsgewicht en wordt langzaam opgebouwd naar de maximale dosis (1 mg per kilogram lichaamsgewicht per dag). Afhankelijk van de balans tussen effect, eventuele bijwerkingen en de werkingsduur van Ritalin wordt per persoon de beste dosis en het juiste doseringsschema vastgesteld. Ritalin moet op vaste tijden worden ingenomen, anders kan zogenaamde “rebound ” ontstaan: dat wil zeggen dat de ADHD-symptomen (tijdelijk) juist verergeren als Ritalin uitwerkt. Daarom is het van groot belang om precies op tijd te leren doseren. Voor de meesten is dit om de 3-3,5 uur, voor enkelen zelfs om de 2 uur. Een horloge of GSM met 5 alarmtijden is voor het timen het meest geschikt. Het is belangrijk om routine (ook in het weekend!) op te bouwen in het medicijngebruik. Mensen die na een maand merken dat “Ritalin niet meer werkt”, blijken meestal last te hebben van het rommelig innemen van de medicijnen. Als de tabletten weer goed worden ingenomen, is er ook weer het stabiliserende effect. De ervaring leert dat het volwassenen (door de chaos) zelden lukt om dagelijks op tijd te blijven doseren. Hierdoor blijft het effect van de kortwerkende methylfenidaat vaak beneden de maat. Als eetlust of slaap afnemen: De meeste mensen vallen 1-2 kg af met Ritalin. Eten vlak voor de volgende dosis, als het middel is uitgewerkt, kan gewichtsverlies voorkomen. De laatste dosis kan worden weggelaten als met Ritalin slaapproblemen ontstaan. Vaker is de oorzaak van slaap- problemen het uitwerken van de laatste dosis van 20.00 uur om 23.00- 24.00 uur. Dan is er juist op het moment van naar bed gaan rebound, met toename van onrust en activiteit. Als men tijdens de werking van Ritalin wel kan slapen is het aan te raden een lage dosis voor de nacht te proberen. Vaak werkt dit goed. Ritalin en verslaving: Ritalin werkt op zichzelf niet verslavend; dit is gebleken na 40 jaar ervaring met dit medicijn bij kinderen. Mensen die Ritalin gebruiken, zijn eerder geneigd de medicijnen te vergeten dan ze teveel te gebruiken. Toch is nog onvoldoende bekend hoe Ritalin werkt bij volwassenen die verslavingsproblemen hebben. Omdat Ritalin verwant is aan amfetamine, kan het ook als stimulerend middel of pepmiddel gebruikt worden. Vandaar dat het voorschrijven van Ritalin aan strenge regels gebonden is, zeker binnen de verslavingszorg.

Hoelang duren bijwerkingen methylfenidaat?

Wat zijn de meest voorkomende bijwerkingen van ADHD medicatie? – Bijwerkingen van stimulantia (zoals Ritalin, Concerta, dextro-amfetamine) zijn:

minder eetlust en slaap droge mond hartkloppingen versnelde hartslag en nervositeit een gejaagd gevoel in het begin

De bijwerkingen nemen meestal af na een paar weken. Mensen die erg gespannen zijn, die hyperventileren of angstklachten hebben kunnen de versnelde hartslag door methylfenidaat als terugkeer of toename van de angst ervaren. Dan moet de angststoornis eerst behandeld worden met een anti-depressivum, anders lukt het niet goed om van de methylfenidaat te profiteren.

  1. Beide medicijnen kunnen goed worden gecombineerd, en daarna gaat het vaak veel beter.
  2. De eetlust neemt af bij gebruik van stimulantia, maar de meeste mensen vallen maar 1 tot 2 kg af.
  3. Bij magere mensen kunnen regelmatige tussendoortjes en driemaal daags eten eventueel gewichtsverlies voorkomen.
  4. Bron: Boek ‘ Over medicatie voor volwassenen met ADHD’ (2008) van dr.J.J.

Sandra Kooij

Hoe lang methylfenidaat in urine?

Met de urine als metaboliet. gewone tablet ca.2 uur; Concerta en Kinecteen ca.3,5 uur; Equasym XL gem.

Wat doet methylfenidaat als je geen ADHD hebt?

Effecten van Ritalin zonder ADHD – Doordat je je beter kunt concentreren, is Ritalin ook populair bij mensen zonder ADHD. Zij merken daarnaast ook het opwekkende effect van dit middel, dat verwant is aan speed. Er zijn daarom steeds meer mensen die kiezen voor het gebruik van Ritalin zonder ADHD te hebben, bijvoorbeeld op feestjes of om langer te kunnen studeren.

Adblock
detector